«Jenta» av Jakob Sande. En kommentar til det moderne statusjaget.

Natteeffekt, Anders Zorn

Natteeffekt, Anders Zorn

Lenge før internett – og facebook – sin tid satt Jakob Sande fingeren på et viktig, moderne fenomen i diktet ”Jenta”. Et fenomen som altså slett ikke er nytt…

Diktet kan selvsagt tolkes på mange måter, men for meg handler det om ekthet, autentisitet. Man kan vise seg fram i lånte, kjøpte fjær så mye man vil, det er kun ekte vare som fører til et ekte mål.

For meg er dette ekte relasjoner med ekte mennesker.

Som man sier et sted i ”Friends” I dont give a tiny rats as for alt statusjaget: ferie på steder som er ranket som verdens beste, de nyeste duppedingsene, pyntesyke jenter og damer som sparkler seg frem til et utseende som ikke er deres eget.

Nei. Det er først når man fremstår som seg selv at man kan ta del i livet.

 

JENTA

Og jenta ho kjøpte seg spennor og stas,

og ringar med perlor av farga glas.

Men ikkje vart jenta gift.

So greide ho håret med kost og med kamb,

tel dess det vart krulla som ull på eit lamb.

Men ikkje vart jenta gift.

Og jenta stjal pungen frå husbonden sin,

og koste seg halsduk av røysekattskinn.

Men ikkje vart jenta gift.

So tok ho ein sviptur til næraste by,

og sytte seg dos utav kjøpety.

Men ikkje vart jenta gift.

Da vart ho so arg at ho fræste som krut,

og flakte so av seg kvar einaste klut.

Men då vart jenta gift!

av Jakob Sande. Svarte Næter, 1929. 

I det originale diktet skrives “jenta” med den tids rettskriving: “Gjenta”

 

Legg igjen en kommentar